Hallo daar!
Gezellig dat je er weer bent, hopelijk gaat alles goed 😊
Eens even kijken, wat is er allemaal gebeurt de laatste tijd… de hysterectomie is uitgesteld, ik kreeg een kleine ruzie met een vriendin, ik werd gebeld door een uitgeverij over mijn boek en we zijn nog steeds lekker bezig met ons huis 🔨
Te beginnen met mijn operatie die is uitgesteld 😗
Mijn vriend en ik waren op tijd in het ziekenhuis, al mijn sieraden hadden we thuis gelaten en ik had ook niks gegeten sinds de avond ervoor. Ah fijn, wij waren er klaar voor!
De zuster had ookal pijnstillers, een maagbeschermer en iets tegen de misselijkheid gegeven. Die had ik dus ookal geslikt. Want we gingen er allemaal vanuit dat ik binnen twee uurtjes aan de beurt zou zijn.
Na die twee uurtjes kwam de zuster melden dat het was uitgelopen bij de persoon voor mij. Niks aan de hand, kan gebeuren!
Vervolgens na nog een anderhalfuur wachten werden we verplaatst naar de kamer waar ik ook zou overnachten. Mooie kamer, eigen wc en douche en zelfs uitzicht op de binnentuin 🌻
Inmiddels was het al 4 uur en had ik bijna 24 uur niet gegeten, dat viel me wel een beetje zwaar, normaliter eet ik de hele dag door. En misschien in combinatie met al die pillen trok ik nogal wit weg en werd ik steeds meer moe. We hadden al gevraagd aan de zuster van die afdeling wat er ging gebeuren als het die dag niet meer door kon gaan en er was een mogelijkheid dat ik dan alsnog kon blijven maar de volgende ochtend werd geopereerd, of het werd opnieuw ingepland. Nog even afwachten dus.
Om half 5 kwam mijn eigen gynocoloog binnen lopen, nog in OK kleding, schudde mij en mijn vriend vriendelijk de hand en bood zijn excuus aan; het ging niet meer door op die dag. Het was serieus uitgelopen bij de patient voor mij.
Mijn eerste vraag was of ik weer mocht eten, waarop hij gelijk een zuster liet komen die een broodje voor mij ging smeren! Daar was ik heel blij mee. Daarna vroeg ik of de patient voor mij wel okay was, want een uitloop van een paar uur is toch wel serieus denk ik. Die persoon was okay.
Dat vond ik fijn om te weten.
Het is toch een mensenleven. Geen afspraak bij de kapper die uitloopt. Dus ik was er ook niet boos of verdrietig om. Ik was vooral nog heel traag, moe en hongerig.
Ah fijn mijn gynocoloog vertelde toen dat de operatie opnieuw ingepland ging worden, dus geen nachtje slapen. En op de terugweg naar huis hebben we lekker bij de BurgerKing gegeten 😁
Het verbaasde me wel dat er best veel mensen reageerde uit onze omgeving met dat ze boos waren geworden over het uitstel van de operatie, dat begreep ik neit zo goed (en nu nog steeds niet). Zolang mijn klachten niet ineens erger worden zie ik het probleem niet zo 🤷🏼♀️
Bovendien werd ik op de terugweg naar huis alweer gebeld door het ziekenhuis met wederom en excuus maar ook met een nieuwe operatiedatum! En dat is al over twee weekjes, dus niks aan de hand!
En ook leuk om nog te vertellen, de volgende dag kreeg ik een bosje bloemen thuisgestuurd van het ziekenhuis 💐 Zo lief! 🩷
Dus ja, dat wordt weer vervolgd.
Ja en dan de kleine ruzie met een vriendin… ik twijfelde of ik dit wel op mijn blog ging zetten maar ik zag eigenlijk niet zo goed in waarom niet. Het is niet alsof ik van plan ben haar bij naam en toenaam te noemen ofzoiets 😝
Het ging ook gewoon heel gek allemaal. Normaliter kunnen we over Alles kletsen en dat duurt dan ook uren en nu liepen we gewoon ineens vast… Heel simpel gezegd ging het over iets waarvan zij Zeker wist dat ik A gezegd zou hebben, dat kon ik mij niet voorstellen maar dat liet ik gaan. En even later over een ander odnerwerp wist ze Zeker dat ik B gezegd zou hebben maar daar werd mijn vriend bij betrokken, daar trok ik de grens. Ik wist zeker dat ik iets in de trant van B niet gezegd zou hebben want dan zou ik liegen 😅
En als er iets is wat ik altijd ben dan is het wel eerlijk. Dusja… en toen dacht ze dat ik het vergeten was, want zij zou het toch zeker niet verzonnen hebben, waar ik ook mee instemde, dat leek mij ook sterk namelijk. Maar vervolgens herhaalde ze drie keer precies hetzelfde en vanaf daar ging het nog meer mis, want dat vind ik gewoon irritant, als iets op precies dezelfde manier herhaald word zonder enige aanpassing, dat maakt niet dat ik het mij spontaan herinner… dus dat gaf ik aan en inmiddels waren de emoties bij ons beide al best opgelopen.
Vervolgens flapte ze er iets uit en toen waren we het eens dat we allebei gekwetst waren en toen ik herhaalde wat ze eruit had geflapt was ik gemeen… en dat vond ik heel raar. Vervolgens kreeg ik nog een ‘dan win jij dit gesprek maar, ik heb heir geen zin in.’ naar mijn hoofd gegooid en toen zei ik ‘hoe bedoel je gesprek winnen, ik wil niks winnen?’ werd ik mid-zin opgehangen… 😐
Vervolgens heb ik alle emoties even laten bezinken en in een notitie in mijn telefoon genoteerd wat er vanuit mijn perspectief gebeurde. Dit had ik ook nog naar haar gestuurd met een berichtje dat ik de bal aan haar kant wilde leggen en respectvol een antwoord afwachtte… en toen ben ik even gaan zitten met mijzelf en een papiertje en heb ik heel concreet opgeschreven wat vriendschap eigenlijk betekend voor mij. Wat ik belangrijk vind en waar mijn grenzen zijn.
En dat was dat… ik heb niks meer gehoord sindsdien, we zijn een week verder 🫤
Het is ook niet eens te achterhalen wie wat nou precies zei. Aan de ene kant maakt dat het lastig en aan de andere kant, waar doen we nou moeilijk over? Ik zou er wel van balen wanneer dit het einde is van de vriendschap. Want ze is echt een fantastisch mooi en lief mens.
Maar wanneer je iets zegt in een opwelling van emotie (wat gewoon kan gebeuren he, dat gebeurt mij ook) en je kan dat niet zelf inzien of een excuus voor aanbieden, je kiest ervoor om het gesprek abrupt te eindigen en vervolgens niks meer van je te laten weten… dan weet ik niet of ik nog bevriend wil zijn eigenlijk.
En daar kwam ik dus dan wel weer achter dankzij deze kleine ruzie want die zorgde ervoor dat ik even goed ging nadenken over wat vriendschap uberhaupt voor mij betekend.
Mijn vriend zei wel nog dat hij al had verwacht dat ik een keer iets van een discussie zou krijgen met deze vriendin omdat we wel hele verschillende perspectieven / persoonlijke waarden hebben.
Dusja dit wordt nog wel vervolgd denk ik zomaar. Want ik hou niet zo van onduidelijkheid, dat is onnodig. Laten bezinken is logisch! Maar deze specifieke vriendin heeft wel eens gezegd dat ze daar maximaal een dag of 3 voor nodig had… daar waren we het over eens.
Dus wanneer er geen bericht meer volgt dan stuur ik een berichtje met dat ik mijn bal weer terug neem en dat ik haar alle geluk van de wereld gun maar dat vriendschap er voor mij niet meer inzit 🤷🏼♀️
En dan door naar een wat leuker onderwerp; ik ben gebeld door een Nederlandse uitgeverij 🥳🥳🥳
Het heeft iets van 3 maanden geduurd, maar dan heb je ook wat haha. Er komt een webinar over de vervolgstappen en dan een telefoongesprek met hun specifieke feedback over mijn boek / manuscript.
Ik vroeg meteen hoe zeker het was dat zij het gingen uitgeven en ze zei 90% dus dat is toch eigenlijk wel heel zeker! 😱 Dus dat is wel onwijs leuk! Ik ben ook heel benieuwd naar hun feedback en of ik veel aan moet passen of niet. Uberhaupt wat ze ervan vinden, dit zijn de eerste ‘onbekende’ mensen die mijn boek lezen… en ik ben ook benieuwd naar hoe lang het dan nog duurt voordat mijn boek in de winkels ligt… het voelt nog wat onwerkelijk allemaal 😝
Wordt ook vervolgd!
En last but not least, we zijn nog steeds bezig met ons huisje. Ik had een heel grappig filmpje opgenomen (zie hier) en die viel erg goed op instagram! Inmiddels meer dan 28 duizend keer bekeken 😱😱😱
Ik ben zo blij dat het aanrecht eindelijk vervangen is… en dat ik geen agressie aanval kreeg van die oude is ook een klein wonder want sjezus wat kon die mij irriteren zeg… het was gewoon gelakt hout. Maar niet met goede lak. Dus Alles plakte vast aan dat aanrecht. Gruwelijk irritant kan ik je zeggen.
Dus dat is gedaan, nu zijn we opzoek naar een spat rand? Heet dat zo? Een soort achterwand maar dan laag en van hetzelfde materiaal als ons aanrecht, snapje?
En ondertussen zijn we ook bezig met de slaapkamer boven!
Nog een paar plankjes, dan kan ik weer schilderen, dat kan mijn lieve vriend de electra gaan doen en de gordijnen ophangen en dan kan het tapijt naar boven denk ik en ons bed 🤩
Ik kijk er zo naar uit om wakker te worden en dan weer over een zacht tapijtje te lopen hahaha. We hebben nog niet concreet besproken of we ook echt al boven gaan slapen, dat in verband met mijn operatie en dat ik dus straks iets moeilijk trap kan lopen… maar dat komt nog wel.
Bedankt voor het lezen en ik wens je een mooie dag 🩷
❤