Extreme madness – Extreme woede

🇺🇲
Maybe everyone has experienced extreme anger at some point. Maybe in yourself, maybe in someone else. That feeling where you have no idea what to do with yourself — when you just want to destroy everything around you… but it doesn’t actually solve anything.
Or maybe you’ve seen it in someone else — that different look in their eyes, the shouting — and you find yourself wondering, “Why are you so extremely angry? Is it really worth losing control over? Or can’t you control it at all?”

When I was younger, I experienced this firsthand. A memory recently brought it all back, and I thought — I want to understand this better now. Is there something I can do for someone like that?
Because thankfully, I’ve found peace within myself. Of course, I still get angry sometimes, but never uncontrollably anymore.

I started exploring ways to find inner calm and began meditating thanks to Gwen van Poorten — and it truly changed my life. But of course, I can’t force this on anyone else… no matter how much I’d love to. What works for me might not work for someone else.

Anyway, back to anger… 🧠 What actually happens?

When someone feels intense anger, the “survival brain” takes over.
The amygdala — the brain’s alarm system — becomes active. It detects danger (even when it’s not life-threatening) and triggers a fight-or-flight response.
The prefrontal cortex — which normally handles reasoning, planning, and impulse control — temporarily “shuts down” or becomes less active. As a result, the person stops thinking clearly.

Then stress hormones like adrenaline and cortisol are released → increased heart rate, tense muscles, rapid breathing. And the result? The person stops responding to logic and reacts from a raw, instinctive emotion.

😡 Anger itself isn’t a “bad” emotion. But extreme or explosive anger usually comes from somewhere deeper.

Possible underlying causes:

▪️ Unprocessed trauma / chronic stress: Past experiences can make the alarm system overly sensitive. Even small triggers can cause a huge reaction.
▪️ Feelings of powerlessness or lack of safety: Anger can serve as an (unconscious) shield against pain, sadness, or fear.
▪️ Learned behavior / environment: If someone grew up expressing emotions through aggression or never learned healthy coping strategies.
▪️ Neurological or psychological factors: For example posttraumatische stressstoornis, borderline persoonlijkheidsstoornis, or impulse control issues.

If someone is open to change, there are effective options:

▫️ Therapy — such as trauma therapy (e.g. EMDR), cognitive behavioral therapy, or schema therapy.
▫️ Body-based techniques — learning to notice physical signals before anger erupts.
▫️ Emotional regulation skills — recognizing how tension builds up and learning how to release it safely.
▫️ Medication — sometimes helpful if there are underlying mental health issues.

But… if someone is not open to help, things get a lot more complicated.
This is often a huge challenge — especially for partners, family, or friends.

🧍 What’s important to remember:

1. Set boundaries
Be clear about what kind of behavior is unacceptable (e.g., yelling, threats, destruction). Aim for calm, consistent communication after the outburst has passed.

2. Don’t try to “fix” them during the outburst
Reasoning or calming usually doesn’t work — their brain literally can’t hear you in that state.
It’s better to protect yourself physically and emotionally, and if needed, step away.

3. Put your own safety and well-being first
Even if it’s “just verbal,” outbursts can be deeply harmful.
Setting boundaries doesn’t mean you don’t care — it means you care about yourself, too.

4. Seek support for yourself
Talk to someone you trust or consider professional support.
You can’t solve someone else’s emotions if they don’t want to.

There’s also a big difference between someone who struggles with their emotions and is open to reflection and change — and someone who uses anger consistently to intimidate or control. The latter can cross into emotional abuse.
In that situation, it’s crucial to take your boundaries seriously and get help if needed.

This part is hard for me. My ex did this too — first emotionally, then physically — and he brought it out in me as well. You want so badly for someone to grow and change, but… that’s not how it works. I wish I had understood it better back then.

🛡️ Practical tips to protect your boundaries:

1. Get clear on your own boundaries
You can’t protect a boundary that isn’t clear to you. Think specifically about what behavior is unacceptable, what you will and won’t tolerate, and when you feel unsafe, disrespected, or emotionally drained. Writing it down can help.

2. Use calm, clear language
During a calm moment, you can say things like:
“If you yell at me, I’ll end the conversation.”
“I’m open to talking, but not if you belittle me.”
“My boundary is feeling safe. If that’s not possible, I’ll walk away.”
Focus on your boundary — not accusations like “you always…” which only make the other person defensive.

3. Follow through on your boundary
Words don’t mean much without action. If you say you’ll walk away when they yell but stay anyway, they learn your boundary is flexible.
So: get up, leave the room, end the call, postpone the conversation — not as punishment, but as self-protection.

4. Stay grounded — don’t get pulled into their storm
People with intense anger often (unconsciously) try to drag others into their emotional chaos.
You control your behavior, not theirs.
Use short sentences, calmly repeat your boundary, and don’t argue or defend.

5. Have an exit strategy
Make sure you always have a way to step away and let someone else know if you feel unsafe or need support.
This isn’t weakness — it’s self-care and taking your safety seriously.

6. Boundaries are non-negotiable
The other person doesn’t have to like your boundary or agree with it — but they do have to respect it.
If they consistently don’t, that says a lot about the health of the relationship.

7. You’re not responsible for someone else’s anger
You’re responsible for your behavior and emotions — not theirs.
Someone who can’t control their anger is still responsible for their own reactions, even if they try to blame you.

Thank you for reading, and I truly hope you never have to experience this firsthand 🩷

🇳🇱
Misschien dat iedereen wel eens extreme woede heeft meegemaakt. Misschien bij jezelf, misschien bij een ander.
Dat je niet weet wat je aanmoet met jezelf, eigenlijk wil je alles kapot maken wat los en vast zit… maar het lost het niet op.
Of dat je het bij een ander ziet, een andere blik, schreeuwen.. en je jezelf afvraagt ‘waarom ben je nou zo extreem boos?’ is hetgeen het nou echt waard om zo oncontroleerbaar boos over te worden? Of heeft diegene het niet onder controle?

In mijn jeugd heb ik dit wel meegemaakt en ik werd er ineens aan herinnerd en toen dacht ik – hier wil ik nu wel meer van weten. Kan ik iets doen voor zo’n persoon? Want zelf heb ik gelukkig wel rust weten te vinden. Natuurlijk ben ik nog wel eens boos om iets maar nooit meer oncontroleerbaar.
Ik ging me verdiepen in rust vinden voor jezelf en ik ging mediteren dankzij Gwen van Poorten en het heeft mijn leven veranderd. Maar dit kan ik niemand anders natuurlijk niet opleggen… hoe graag ik dat ook zou willen… wat voor mij werkt, werkt niet per se voor een ander.

Maargoed, over de woede… wat gebeurt er precies?

Bij intense woede neemt het ‘overlevingsbrein’ de controle over.
De amygdala wordt actief, dit is het alarmsysteem van het brein, het detecteert gevaar (ook als het niet echt levensbedreigend is) en triggert een ‘vecht of vlucht’-reactie.
De prefontale cortex (die normaliter zorgt voor redeneren, plannen en impulscontrole) wordt tijdelijk ‘uitgeschakeld’ of minder actief. Daardoor denkt iemand op zo’n moment niet meer helder.
Vevrolgens komen stresshormonen zoals adrenaline en cortisol vrij > verhoogde hartslag, gespannen spieren, versnelde ademhaling. En het gevolg is dus dat de persoon niet meer reageert op redelijkheid maar vanuit een instinctieve, intense emotie.

Woede opzich is geen ‘slechte’ emotie, maar extreme of explosieve woede komen vaak ergens vandaan…
Mogelijke achtergonden zijn :
▪️Onverwerkt trauma / langdurige stress : vroegere ervaringen kunnen leiden tot een overgevoelig alarmsysteem. Zelfs kleine triggers kunnen dan een enorme reactie oproepen.
▪️Onveiligheid / machteloosheid : woede kan worden gebruikt als (onbewuste) bescherming tegen pijn, verdriet of angst.
▪️Aangeleerd gedrag / omgeving : als iemand heeft geleerd om emoties te uiten via agressie of nooit veilige manieren heeft gehad om gevoelens te verwerken.
▪️Neurologische / psychische factoren : bijvoorbeeld bij posttraumatische stressstoornis, borderline of impulsiviteitsproblemen.

Als iemand zelf gemotiveerd is om eraan te werken zijn er effectieve mogelijkheden ;

▫️Therapie : bijvoorbeeld traumatheraie zoals EMDR, cognitieve gedragstherapie of schematherapie.
▫️Lichaamsgerichte methoden : leren herkennen van lichamelijke signalen die woede voorafgaan.
▫️Emotieregulatievaardigheden : leren hoe spanning opgebouwd wordt en hoe die veilig ontladen kan worden.
▫️Medicatie : soms ter ondersteuning als er sprake is van onderliggende psychische problematiek

Maar als iemand niet openstaat voor hulp, dan wordt het natuurlijk ingewikkelder.
Dit is vaak een grote uitdaging, vooral voor partners, familie of vrienden. Wat belangrijk is :

1. Grenzen stellen
Duidelijk maken wat voor gedrag onaanvaardbaar is. (Bijvoorbeeld schreeuwen, bedreiging, vernieling)
Je wilt rustige, consequente communicatie zodra de woede-uitbarsting voorbij is.

2. Niet proberen te ‘redderen’ tijdens de uitbarsting
Juist proberen om niet te redeneren of kalmeren, dit werkt meestal niet omdat diegene zijn brein gewoon even niet kan luisteren. Je kan beter jezelf fysiek en emotioneel beschermen en desnoods afstand nemen.

3. Je eigen veiligheid en welzijn vooropstellen
Ook als het ‘alleen maar verbaal’ is, uitbarstingen kunnen enorm schadelijk zijn.
Je grenzen bewaken betekent niet dat je niet om iemand geeft, het betekent dat je ook om jezelf geeft.

4. Ondersteuning zoeken voor jezelf
Praat erover met iemand die je vertrouwt of overweeg professionele begeleiding voor jezelf. Je kunt andermans emoties niet oplossen als zij dat zelf niet willen.

Nou is er een belangrijk onderscheid tussen iemand die worstelt met emoties en uitbarst, maar wel open staat voor reflectie en verandering. En iemand die structureel woede inzet om te intimideren of controleren, dat kan richting emotioneel misbruik gaan.
Bij de tweede situatie is het cruciaal je eigen grenzen series te nemen en eventueel professionele hulp of steun te zoeken.

Ik vind dit zo lastig. Mijn ex deed dit ook, eerst emotioneel en vervolgens fysiek en hij haalde het ook in mij naar boven. Je wilt zo graag dat iemand wilt veranderen en wilt groeien maar… zo werkt het helaas niet.
Had ik mij er toen maar in verdiept.

Hier nog wat praktische en toepasbare tips om je eigen grenzen te beschermen :

1. Weet eerst zelf heel duidelijk waar je grens ligt.
Je kunt geen grens bewaken die je niet helder hebt, denk concreet na over wat voor jou onaanvaardbaar gedrag is, wat wil je wel en niet toelaten in gesprekken, wanneer voel je je onveilig, niet gerespecteerd of uitgeput?
Het kan helpen om dit letterlijk op te schrijven.

2. Gebruik rustige, duidelijke taal
Tijdens een rustige periode kan je dingen zeggen als ; als je tegen mij schreeuwt, beëndig ik dit gesprek. Of – ik wil praten, maar niet als je me kleineert- of zelfs – mijn grns is dat ik me veilig moet voelen. Als dat niet lukt, loop ik weg.-
Hierbij is het belangrijk dat het over jouw grens gaat en niet over beschuldigingen ‘jij doet altijd…’ want dat verkleint de kans dat de ander meteen in de verdediging schiet.

3. Handel consequent op je grens
Woorden zijn weinig waard als ze niet gevolgd worden door daden. Als je zegt ‘ik loop weg wanneer je schreeuwt’ en je blijft toch – dan leert de ander onbewust dat je grens flexibel is.
Dus sta op, loop weg, verbreek de verbinding, verlaat de ruimte en stel het gesprek uit. Niet als straf, maar als bescherming van jezelf.

4. Blijf bij jezelf – niet in hun emotie meegaan
Mensen met heftige woede proberen (vaak onbewust) de ander in hun storm mee te trekken.
Jij hebt controle over jouw gedrag, niet over hun reactie.
Gebruik korte zinnen en herhaal rustig je grens en ga niet in discussie of verdediging.

5. Zorg voor een ‘exit strategie’
Zorg dat je altijd een manier hebt om afstand te nemen en laat iemand anders weten als je je onveilig voelt of steun nodig hebt.
Dit is niet zwak – dit is zelfzorg en veiligheid serieus nemen.

6. Grenzen zijn niet onderhandelbaar
De ander hoeft je grens niet ‘leuk’ te vinden of ermee ‘akkoord’ te gaan, maar moet hem wel respecteren.
Als dat structureel niet gebeurt is dat een serieus signaal over de dynamiek van de relatie…

7. Weet dat je niet verantwoordelijk bent voor andermans woede
Je bent verantwoordelijk voor je eigen gedrag en emoties. Iemand die zijn/haar woede niet beheerst, blijft zelf verantwoordelijk voor die reacties, ookal probeert diegen dat soms op jou af te schuiven.

Bedankt voor het lezen en hopelijk hoef je er nooit mee te maken te hebben 🩷