Hoi 😊 Leuk dat je weer een stukje wilt lezen over mijn leventje. Hopelijk gaat het goed met je!
Er gebeurt best veel!
📖 Het eerste exemplaar van mijn boek is onderweg naar mij. Ik ben reuze benieuwd en kan niet wachten om het in mijn handen te hebben. Dan is het er echt.
Al vanaf kinds af aan heb ik een liefde voor schrijven. Het helpt me, het inspireert en motiveert me ook. De docenten hadden dat ook door en waren erg benieuwd of ik wat ging doen met schrijven.
Er zijn maar weinig mensen geweest die echt stukken van mij hebben gelezen. Dan heb ik het over mijn poëzie of over mijn boek. Het boek wat straks voor iedereen te bestellen is… en toch ben ik alleen een beetje nerveus voor de reactie van mijn ouders. Maar ik ben eigenlijk iets te weinig bezig met mijn boek promoten… want ik ben ook weer aan het zoeken naar een baantje, dat is punt twee.
👩🏼🏭 Weer aan het werk!
Bijna dan. Vandaag had ik een leuk kennismakingsgesprek bij een bedrijf. Ik ben ook gediplomeerd lasser, ik heb het alleen al een poosje niet gedaan. Eigenlijk was ik ook best klaar met die mannenwereld van de techniek. Toch mis ik het lassen wel.
Waarschijnlijk ga ik eerdaags een paar uur meelopen! Daar ben ik heel benieuwd naar. De beste man was eerlijk en zei dat ik de eerste vrouw zou worden op de werkvloer… spannend voor iedereen dus 😝
Ik gaf heel eerlijk aan dat ik pas ben geopereerd en dat ik nog wel een beetje op moet letten. Dat brengt ons bij punt drie!
💪🏼 Genezen van Adenomyose.
Het voelt gek om zo te schrijven. Ik ben alleen genezen dankzij de chirurgen die mijn baarmoeder hebben weggehaald… Ik voel me wel heel erg goed 😁 De hormonen van de prikpil beginnen ook vrij vlot uit te werken heb ik het idee. Ik voel me rustiger, zelfverzekerder, liever en energieker. Het is echt absurd wat al die hormonen kunnen doen met een mens… maar daarom schrijf ik er ook over! Ik zit al op de 80 pagina’s ongeveer en ik ben nog (lang) niet klaar. Want ik wil er ook meerdere vrouwen bij betrekken, des te meer bereik des te beter. Misschien ben ik daarom ook niet zo bezig met mijn eerste boek, ik ben al een tijdje bezig met de tweede.
Er staan geen controles meer gepland. Het is nu een kwestie van de littekens goed verzorgen en weer door met leven 🤷🏼♀️ Aan de ene kant is een halfjaar best kort, aan de andere kant is het ook een behoorlijk tijd… ik kan het niet goed onder woorden brengen.
Ik kijk ernaar uit gewoon alles weer te doen. Dat halfjaar thuis heeft me ook veel opgeleverd, dat had ik niet verwacht.
Door naar de Chevy 🤍
Alle lampjes die we hadden besteld zijn binnengekomen. Hopelijk gaan we zondag weer verder. We hebben afgelopen weekend de bedrading allemaal gecheckt. Het werkt allemaal, dankzij Timothy! Volgens mij had ik zonder die jongen echt in een fetushouding onder die auto gelegen 😝
Dat we de bedrading gingen controleren heb ik niet gefilmd voor de YouTube… ik had er niet zo’n zin in. Misschien stop ik wel met de YouTube, het is best veel werk. Ik doe het liever filmen met mijn telefoon en dan korte filmpjes plaatsen op Instagram.
Ik kijk ernaar uit om weer te rijden. Het voelt alsof een deel van mijn persoonlijkheid al die tijd in een kelder heeft gestaan. Hetvolgende is dus de lampjes allemaal erin steken, dan moeten we nog 1 kabel vervangen van een sensor. Dan kunnen de ramen in de deuren en in de cabine, dan kunnen de fenders er weer op en de gril. En dan gaan we hem nog een keer grondig checken voor de keuring. Einde van het jaar kan ik weer rijden!
Dat is de bedoeling. Want op de achterkant van mijn boek staat ook dat ik graag achter het stuur zit van mijn Chevy hahaha.
Dat was het alweer voor deze week denk ik 😊 Bedankt voor het lezen 🩷
