🇳🇱
Klussen, opruimen, schoonmaken, m’n werk, m’n gevoel, m’n Chevy…
Het is allemaal een zooitje om gewoon heel eerlijk te zijn. Ik zeg altijd -een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd- en dat gaat nu even niet.
En er hoeft echt niet veel te gebeuren in huis, m’n lieve vriend is bezig met de gordijnrails, maar daar gaan de speakerkabels doorheen dus dats wel ietsje meer werk. En dan kunnen we pas de gordijnen bestellen uberhaupt… het beamerscherm komt ook binnen dit weekend…
In deze chaos van constant van plaats veranderende meubels probeer ik de boel ook nog schoon te houden en soortvan overzichtelijk.
En dan kan ik wel een aparte post maken over m’n werk… ik werk er sinds februari en had het echt naar m’n zin, maar sinds een soort gekke blessure aan m’n linkerduim is de sfeer een beetje omgeslagen… Ik probeerde met de beste intenties feedback te geven maar dat werd als aanval opgevat en er zijn rare dingen gezegd (waar niks mee is gedaan) en ja… het is een aparte situatie. Misschien dat ik ga solliciteren voor een andere functie binnen het bedrijf. Daar zit ik mee in m’n hoofd. Want het voelt gewoon niet helemaal goed meer.
M’n hoofd zit best vol met vanalles en nogwat. Gelukkig mediteer ik elke dag dus ik begin m’n dag vredig.
Maar soms kom ik thuis en dan ga ik op de bank zitten en staar ik gewoon vermoeid even naar buiten.
Ik weet nog dat ik tegen m’n vriend zei dat het me wel leuk leek om een echt klushuis te nemen… Die hebben we godzijdank niet want bij nader inzien zou ik dat helemaal niet leuk gevonden hebben 😅 Ik vind Nick & Jenna onwijs leuk om naar te kijken en ik heb gigantisch respect voor ze!
In ons huisje moeten wat dingen naar smaak gemaakt worden en.. okay.. de bovenverdieping moet wel compleet gedaan worden (dak eraf, zijkanten eraf, vernieuwen, ramen plaatsen) en dan hebben we het nog niet gehad over tapijt leggen en echt slaapkamer-klaar maken zegmaar… want daarvoor komt onze goede vriend Ricardo dit weekend langs, om te helpen met een verstevigingsbalk te plaatsen.
En ondertussen ben ik de mevrouw die aan het schilderen is, want dat vind ik leuk en ook therapeutisch en m’n vriend vindt het niet leuk, ik vindt klussen minder leuk dus zo is er weer balans.
EN dan heb ik het nog nieteens gehad over m’n Chevy… Binnenkort mag ik er naartoe! En dan kan ik even kijken naar m’n chassis en de kleur enzovoorts. Dat vind ik onwijs leuk, ondanks dat het ook wat onrealistisch aanvoelt…
Misschien moet ik binnenkort even een post maken over geduld… dat is iets wat ik vrijwel niet onder de knie heb 😅
Ach en dan is het zo stil in huis (en buitenshuis) en dan kan ik wel weer even ultiem genieten. Zo vredig en rustig. Even de schouders ontspannen, ogen dicht en zuchten.
Heerlijk.
Even opladen voor het volgende chaos-momentje. Het geeft niet, het is het allemaal waard, ik heb er zin in.
Bedankt voor het lezen 🩷
Voel je vrij om een comment te plaatsen ❤️
🇺🇲
Projects, cleaning, tidying up, my job, my feelings, my Chevy… Honestly, it’s all a mess right now. I always say a tidy house means a tidy mind—but that’s just not happening at the moment.
There’s really not that much to do around the house, but my sweet boyfriend is working on the curtain rails, and since the speaker cables run through there, it’s a bit more work than expected. Only then can we even order the curtains… And the projector screen is supposed to arrive this weekend too…
In the middle of this chaos with furniture constantly being moved around, I’m also trying to keep the place clean and somewhat organized.
And then there’s work… I started there back in February and was really enjoying it, but since a weird injury to my left thumb, things have shifted. I tried to give some feedback with the best intentions, but it was taken as criticism, and some strange things were said (that nobody followed up on). It’s just a weird situation. I might even apply for a different position within the company. It’s been on my mind a lot, because it just doesn’t feel right anymore.
My head feels pretty full with everything going on. Luckily, I meditate every day, so at least I start my mornings in peace. But sometimes I come home, sit down on the couch, and just stare outside, exhausted.
I still remember telling my boyfriend I thought it would be fun to buy a real fixer-upper… Thank God we didn’t, because honestly, I wouldn’t have liked that at all 😅 I love watching Nick & Jenna, and I have so much respect for them!
In our home, it’s mostly about making things fit our taste. Okay, the upstairs does need a full renovation (roof off, walls redone, new windows put in), and that’s not even counting the carpet and getting it truly bedroom-ready… Our good friend Ricardo is actually coming over this weekend to help put in a support beam.
Meanwhile, I’m the one painting, because I enjoy it, it feels therapeutic, and my boyfriend doesn’t like it. I don’t enjoy the heavy-duty building stuff, so it balances out pretty well.
And then there’s my Chevy… I’ll get to see it again soon! I’ll finally be able to take a look at the chassis, the color, and everything else. I absolutely love it, even though it still feels a little unreal.
Maybe I should write a post about patience sometime… because that’s something I’m definitely not good at 😅
But then the house (and the world outside) gets so quiet, and I get to enjoy those moments of ultimate peace. So calm, so still. Shoulders relaxed, eyes closed, a deep breath out. Perfect.
Just recharging for the next little wave of chaos. That’s okay, it’s all worth it—and I’m actually excited for it.
Thanks for reading 🩷
Feel free to leave a comment ❤️