Deze documentaire werd mij aangeraden door de psychologe die ik moest spreken voordat ik toestemming had om mijn baarmoeder te laten verwijderen.
De documentaire is gemaakt door Liesbeth Rasker en uitgekomen in 2025.
In de intro wordt gezegd dat Liesbeth onderzoek doet naar waarom vrouwen zonder kinderwens zich steeds weer moeten verantwoorden. Ze gaat op een open en persoonlijke manier in op een onderwerp waar vaak aannames over bestaan: de keuze om geen kinderen te krijgen.
In deze film onderzoekt Liesbeth waarom zij zelf geen kinderwens heeft, en spreekt ze met verschillende mensen die diezelfde keuze maken. Wat naar voren komt, is dat het ontbreken van een kinderwens niet per se voortkomt uit iets negatiefs, maar juist uit bewuste keuzes rondom vrijheid, zelfkennis en levensinvulling.
De documentaire laat zien dat:
▫️Mensen zonder kinderwens vaak heel goed hebben nagedacht over wat hen gelukkig maakt.
▫️Er veel verschillende manieren zijn om een betekenisvol en vervullend leven te leiden.
▫️Maatschappelijke verwachtingen (zoals “je hoort kinderen te krijgen”) steeds meer ter discussie staan.
Op een positieve manier benadrukt de film dat het oké is om je eigen pad te kiezen, ook als dat afwijkt van de norm. Het draait uiteindelijk om autonomie, eerlijk zijn naar jezelf en het vormgeven van een leven dat bij je past.
De toon is nieuwsgierig, respectvol en genuanceerd—geen oordeel, maar juist ruimte voor verschillende perspectieven en dat vond ik persoonlijk heel fijn om te zien. Van mij had de documantaire nog wel langer mogen duren.
Er komen ook andere mensen aan bod waaronder een jonge meid die zich heeft laten steriliseren, een stel waarvan de man wel kinderen wil maar de vrouw niet en hun oplossing, er komen meerdere vrouwen aan bod die twijfelen en neigen naar geen kinderen en Antoinette Scheulderman kwam aan het woord als vrouw die totaal geen kinderwens had en nog steeds niet heeft.
In deze tijd kunnen we er gelukkig steeds makkelijker over praten en is het ook steeds normaler om Geen kinderen te krijgen. Dit las ik al in een Psychologie Magazine uit 2021 ongeveer. Dat stelde mij gerust. Want in eerste instantie denk je als vrouw zijnde toch een beetje dat het aan jou ligt.
Dat is onnodig.
Toen ik mijn onderzoek deed van de bijwerkingen van anticonceptie en de gevolgen van hysterectomie (baarmoeder verwijdering) kwamen er vragen bij mij op die het tegenovergestelde zijn. Vragen die interessant zijn om te stellen wanneer je als vrouw weer te horen krijgt ‘oh maar dat veranderd nog wel’ of iets van ‘daar krijg je spijt van’, want laten we eerlijk wezen, het is kan gruwelijk irritant zijn.
Hier mijn vragen;
1. Waarom is het normaal om kinderen te krijgen?
2. Waarom ben ik raar / egoistisch wanneer ik geen kinderen wil?
3. Is het niet juist egoistisch om wel kinderen te nemen?
4. Waarom is er zo’n sociale druk rondom voortplanting?
5. Waarom moet ik mijn keuze verdedigen?
6. Waarom is er geen test voor mensen Voordat ze ouders mogen worden?
7. Waarom mag ik niet alleen beslissen over mijn lichaam?
8. Waarom denken mensen dat ouderschap automatisch geluk brengt?
9. Waarom word er weinig gesproken over de nadelen van ouderschap?
10. Waarom lijkt voortplanting belangrijker dan persoonlijke vrijheid?
Ik ben oprecht benieuwd wat jij hiervan vindt en bedankt voor het lezen! 🩷
